0

Doelen stellen.

Daar stond ik dan. Met een schuldgevoel van hier tot Tokio. Puur omdat ik mijn belofte om af te vallen niet kon behalen. Ik had ook niet zo laat moeten eten! ..of zoveel!

naamlooss

Was ik te streng voor mijzelf? Was ik zwak? Wat deed ik nou verkeerd? Ik wist het allemaal wel.. maar toch voelde ik mij een mislukkeling. Ik wist precies waar mijn zwakke punten waren en waar ik beter in kon presteren. ..alsnog deed ik het niet of verkeerd… Klinkt dit bekend?

Soms heb je gewoon van die momenten. Ik zie het als ”  in het water zinken.”  Je neemt een grote sprong, met de veronderstelling dat je eigenlijk een prachtige duik zal maken, maar je valt met je buik in het water. PATS! Langzaam wordt je in het diepe getrokken..

Je merkt dat je dieper en dieper gaat, maar kan er niets aan doen.. je hebt eenmaal verkeerd gesprongen! Je stond eenmaal voor gek! En dan heb ik het niet eens over de pijn…

Plots gebeurt het dan.. je raakt de bodem.. je kijkt omhoog.. je ziet licht. zwemmende benen in het water .. je voelt je anders.. iedereen gaat door met zwemmen.. dat kan ik dan ook..

Naamloos

Iedereen heeft fouten gemaakt in het leven, of misschien wel de verkeerde beslissingen genomen. Dat is nou eenmaal groeien. Zo wordt je wie je bent.

Vijftien jaar terug was ik een jonge griet waarvan de grootste zorg haar haren waren. Ik had geen huishouden, geen kind, geen man..

Nu ben ik gelukkig getrouwd, heb twee succesvolle banen en ik ben een trotse mamma.. ik lach soms wel eens om dingen die ik vroeger belangrijk vond..

Is afvallen zo moeilijk? Eigenlijk niet.. we doen het gewoon onszelf aan. Om gezond te kunnen leven en af te vallen zijn er twee dingen belangrijk. Namelijk ;

Veel bewegen en gezond eten.

Ik heb de bodem bereikt inmiddels.. het wordt tijd voor mijn nieuwe gezonde leven.. daarom heb ik als doel gesteld om in 2018 binnen een jaar 10 kilo af te vallen.. tja.. 365 dagen .. dat zou we moeten lukken toch?

Ik weet dat het moeilijk wordt, ik weet dat ik veel moet knokken met mijn gevoelens.. maar ik zal het halen. Ik zal weer naar boven zwemmen..

En jullie? gaan jullie met me mee?

Advertenties
0

Afvallen week 8, rot fase/nare dip

Ik heb het echt zwaar… een huilende baby die steeds aandacht  wilt, huishouden waar ik niet meer aan toekom, werk, cursussen.. ik wil niet zeuren, maar soms trek ik het gewoon niet. 8 weken terug was ik heel enthousiast over afvallen, maar ik zit momenteel echt in een dip.

14212701_1772856059636936_128210659405969230_n

Laatst was ik aan het surfen op YouTube naar hoe mensen afgevallen zijn om te kijken of ik daar ook iets van kan opsteken, maar ik raakte geïrriteerd en gefrustreerd erdoor. Mensen spreken van overgewicht en hoe vreselijk het is terwijl ze het hebben over 60 kilo of lager.

Ik dacht bij mijzelf, wat als ze mij waren geweest? zouden ze dan van de balkon springen ofzo??

De laatste tijd heb ik gewoon geen tijd meer voor mijzelf. Ik kan geen salades meer maken zoals ik gewend was in de middag en ik kan niet eens fatsoenlijk eten. Het hebben van een kind is een zegen, maar zo zie je maar weer dat het ook vrij lastig is.

11244710_1607824646140079_9017004730521818060_n

Voor mijn zwangerschap ben ik behoorlijk afgevallen. Ik was ongeveer negen kilo kwijt. Ik kon toen zelf bepalen hoe laat ik at en wat ik at. Maar momenteel lukt dat gewoon nog niet. Ik voel ik mij zo een mislukking op dit gebied, dat ik bang ben weer vreetbuien te krijgen. Ik geef nog steeds niet op en heb de komende zaterdag een afspraak bij de diëtiste, maar ik zit gewoon in een vervelende fase van het afvallen.

Hopelijk gaat het snel over en ben ik weer energieker wat dit onderwerp betreft. En ehm mijn lieve zoon Kaan.. Ik hou met heel mijn hart van je hoor !! Hopelijk gaat dit dip snel voorbij..

1

Afvallen week 1; 7 tips

Vol spanning en enthousiasme ben ik maandag  opgestaan .Vandaag was het zover. Ik zou beginnen met lijnen. Ik zou niet opgeven en voelde mij erg energiek.

Al weken, of beter gezegd al maanden, ben ik aan het zeggen dat ik er nu echt voor ga knokken om van al dat vet af te komen. Echter neemt niemand mij serieus  :))

134-300x223

Ik kan het ze ook niet kwalijk nemen 🙂 Als ik zo terugdenk aan mijzelf heb ik wel vaker de neiging om te besluiten  af te vallen. Het begint dan elke maandag en eindigt dinsdag ochtend. Vooral nu is het een extra uitdaging omdat mijn zoon Kaan ontzettend veel tijd van mij in beslag neemt.  Ik heb daarom besloten om het rustig aan te pakken.  Ik ga niet een streng dieet volgen, ik ga niet shakejes uitproberen. Ik ga gewoon gezond eten en drinken.

13907037_10154373946254500_61262839642289545_nTijdens het surfen op het internet, heb ik op http://www.oudersvannu.nl  een heel praktische artikel gevonden voor vrouwen die na de bevalling willen afvallen.

Het geeft je zeven tips om op een praktische manier af te kunnen vallen, zonder dat je daar iets extra’s voor hoeft te doen! De eerste paar weken van bewust eten ( diëten dus) is meestal wel de moeilijkste periode vind ik, maar dankzij dit artikel heb je in ieder geval wat tips in huis die je er goed mee kunnen begeleiden.

Volgende week zal ik een blog schrijven over mijn ervaringen bij afvallen en of dit artikel inderdaad goed erbij geholpen heeft.

Hieronder zal ik een link ervan plaatsen van het artikel

Afvallen na je bevalling: 7 makkelijke manieren

 

 

 

 

0

Afvallen na zwangerschap

Voor vele vrouwen is het afvallen zelf al een uitdaging. Velen onder ons willen er mooi uitzien en vooral een maatje minder worden zodat we in dat fantastische jurk kunnen passen die we zo graag willen hebben :))

Voor mijzelf is het een stukje zwaarder nu ik een kleine ukkie heb die ook aandacht van mij wilt. Ik wil afvallen vanwege mijn gezondheid. Het valt mij namelijk op dat ik steeds meer moeite heb om zijn energie bij te benen…. en hij is nog maar een kleine baby!

Zoals ik al eerder benoemde , is het voor velen een uitdaging, maar voor mij een missie dat nog meer energie vergt. Ik kan bijvoorbeeld niet zomaar naar de sport school wanneer ik zin in heb. Ook kan ik geen strak eet schema houden omdat mijn zoon regelmatig ook gevoed moet worden.

 

Naamloos

( Een foto van voor mijn bevalling )

Wat is mijn plan?

Mijn plan is om de eerste week van september 2016 te beginnen met het behalen van mijn doel.  Ik wil in ieder geval proberen te starten met het letten op wat ik eet.Momenteel prop ik alles in mijn mond wat gemakkelijk te pakken is. Bij ons thuis is dat koekjes, chocola, snoep en fruit. Ja.. ik heb ook fruit in huis naast al die zoetigheid :))))

Veel drinken lukt mij momenteel ook niet omdat ik er niet aan toekom. Ik heb hiervoor een leuk flesje gekocht van blokker dat ik momenteel aan het uitproberen ben. Hierover zal ik de komende dagen meer over vertellen als een review.

Hoeveel ik kwijt wil? In ieder geval 10 kilo. Mijn streefgewicht is 75 kilo. Of ik dit haal is maar de vraag, maar ik zal het in ieder geval proberen. Iedere vrijdag zal ik proberen om mijn ervaringen hierover met jullie te delen.

Wens mij succes!!

2

Een sterke vrouw zijn..

Een sterke vrouw zijn is niet gelegd voor elke individuele vrouw op aarde.

Sommigen van ons hebben het al zwaar met drie examens op een dag, anderen overleven een ernstige ziekte en lachen erom. Sommigen melden zich ziek op hun werk met menstruatiepijn terwijl een ander met kanker gewoon naar werk gaat… het is eigenlijk heel interessant hoe de mens in elkaar zit. Als je de tijd neemt en stil staat bij wat er om je heen gebeurd, zie je vaak hoe moeilijk of makkelijk je het persoonlijk hebt.

Voor mijn bevalling was de enige pijn die ik heb ervaren het verlies van de meest dierbare persoon in mijn leven. Mijn opa.. maar sinds mijn bevalling heb ik zoveel dingen meegemaakt, dat ik eigenlijk hierdoor zowel sterker wordt, als emotioneel en zwak.

13592771_1745272922395250_9165761331494253837_n

Sinds vier maanden maak ik de moeilijkste dingen mee als moeder, vrouw en kind. Ik heb een moeilijke bevalling achter de rug gehad waarbij ik door een spoed operatie niet eens mijn zoon heb geboren zien worden..ik werd algeheel onder narcose gebracht waardoor ik Kaan pas nadat ik wakker werd heb kunnen omhelzen.

Het ergste wat ik mij kan herinneren en wat nu nog pijn doet, was het feit dat ik een schorre stem had vanwege de intubatie die ze bij mij uitvoerden. ( Voor degene die niet weten wat dit inhoudt zal ik het even kort samenvatten. Ze zetten een masker op, je valt in slaap en vervolgens krijg je een buis in je keel zodat ze daaruit zuurstof aan je kunnen geven tijdens de operatie.. )

Ik kon de naam van mijn zoon nauwelijks uitspreken en je hoorde niets. Ik kan het beschrijven als een flinke keelpijn, waarbij je klinkt als Don Corleone van The Godfather :)))

Baby’s herkennen de stem van hun moeder…. ik kon mijn zoon niet met mijn stem kalmeren. Ik had hem zoveel willen zeggen maar het lukte niet. Dus huilde ik.

Omdat ik onder algehele narcose was geopereerd produceerde ik geen melk. Mijn zoon heeft dagenlang niet genoeg of nauwelijks melk binnengekregen en telkens gehuild. Dit heeft mij als moeder ontzettend gekwetst en emotioneel gemaakt. Ik kon mijn eigen kind niet voeden, hem niet troosten. Als hij huilde, kon ik hem niet pakken uit zijn wiegje omdat ik een diepe snee in mijn buik had. Dit allemaal maakte mij ontzettend emotioneel en gevoelig.

Dankzij de verpleegsters van het OLVG oost en de artsen, ben ik hier uiteindelijk bovenop gekomen.. maar eenmaal thuis ging het ook niet denderend.

Ik kreeg drie maal een borstontsteking, waarbij ik bij de laatste geopereerd moest worden. Momenteel heb ik nog steeds een open wond dat ik iedere dag moet spoelen met water zodat het niet ontsteekt. Voor iemand die niet tegen bloed kan en vooral niet tegen wonden is dit een marteling die elke dag opnieuw geleefd wordt.

 

Nu zullen de meeste van jullie misschien denken ; “heb je helemaal niets leuks meegemaakt?? ”

Dan is mijn antwoord hierop ; JA.. Mijn zoon is geboren.

Kaan is in mijn leven gekomen. Zijn glimlach nam mijn pijn veel sneller weg dan 2 pillen paracetamol om de 6 uur. Zijn stem maakte dat mijn momenten waarbij ik down was veel sneller overgingen.

Mijn kleine zoon is momenteel  mijn levenselixer. Het klinkt misschien gek, maar ik geloof dat moeders de meest sterkste mensen op aarde zijn. Waarom? omdat alles wat ik hierboven meegemaakt heb, ik zo weer zou doen om Kaan in mijn armen te houden. Dat is moederliefde.. dat is een sterke vrouw zijn..

13516484_1738799969709212_2331148451213357029_n

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0

Metamorfose

Een lange tijd heb ik besloten om niets op mijn blog te schrijven. Dit kwam door de moeilijke periodes die ik in mijn leven heb moeten meemaken. Ik was ontzettend ongelukkig en dit had deels ook met mijzelf te maken.

Op dit moment ben ik hoogzwanger van mijn zoon Kaan. Eind februari wordt hij geboren. Kaan heeft heel wat verandert in ons leven. Hij is in mijn ogen een geschenk uit de hemel. Een tijdje had ik dan ook alleen maar oog voor hem en babyspullen…:))Ik keek helemaal niet meer om naar makeup of visagie spullen.

Mamma worden is toch een ander gevoel. Je wilt de perfecte moeder zijn. Je wilt alles goed doen en vooral de beste geven aan je kind. Toen ik 16 jaar was moest ik altijd lachen van mijn moeders opmerkingen. Ze zei altijd : “wacht maar tot je zelf een kind hebt, dan begrijp je me meer.” Ze had gelijk.. ik begrijp mijn ouders nu zo veel beter.

Je komt in een soort metamorfose terecht waarbij je jezelf beter leert kennen en verandert van karakter. In mijn geval ben ik nu kalmer geworden. Ik leer omgaan met mijn gevoelens en reageer minder emotioneel op dingen dan anders. Ik huilde vroeger om alles, maar dat wordt nu ook al minder.

Wat makeup betreft ben ik nu ook wel vooruit gegaan. Ik ben nu meer kritischer met kopen van producten en kijk meer naar budget proof artikelen die iedere persoon gemakkelijk kan kopen. Voor de personen die ik opmaak gebruik ik natuurlijk wel kwalitatieve en wat meer high end producten. Dat zal dan ook altijd zo blijven.

Wat mijn toekomst mij gaat brengen weet ik niet.. maar ik kan je wel zeggen dat ik er helemaal klaar voor ben..

halooo