RAmadan komt eraan..mijn ervaringen

Morgen is het de grote dag voor alle moslims. We vieren de komst van “de sultan van de 11 maanden”.. het Ramadan maand.

Vaak hoor ik nog her en der vragen over ramadan zoals; “mag je dan ook niets drinken? ” of “Hoe houd je het toch vol?”

Dankzij deze opmerkingen heb ik besloten om mijn ervaringen met ramadan te delen.

ramadan

Ramadan is voor mij een maand waarin ik mijzelf nog beter leer kennen en dichter bij God voel. Het is een maand waarin ik dikwijls meer mijn best doe om volgens “de regels ” te leven dan anders. We hebben respect voor elkaar, gunnen elkaar liefde en geluk, nodigen gasten uit om samen te eten na afloop van vasten en bidden tot God , om onze zonden te laten vergeven. Eigenlijk kun je zeggen dat Ramadan heel erg lijkt op het Katholieke vasten die 40 dagen voor Pasen gebeurt , maar dan hebben wij regels om ons aan te houden en bij het Katholieke geloof wordt dat aan het persoon zelf over gelaten.

Voor alle duidelijkheid: Vasten is niet verplicht aan mensen met chronische ziekten, ouderen , zwangere en mensen met een slecht weerstand. Ons geloof is geen martelgeloof. Indien je niet in staat bent om de hele dag te vasten, mag je ook de dagen die je overslaat in geld veranderen en schenken aan de armen.

Sinds ik een klein meisje was heb ik heel erg van ramadanperiode gehouden. We stonden midden in de nacht op om te eten. Iedereen zat aan tafel en we kletsten er gezellig bij en lachten. Als ik een halve dag had gevast, mocht ik van mamma destijds een rijksdaalder hebben of een snoepje. komt het jullie bekend voor??

Wanneer we mochten eten had  mamma  de lekkerste broodjes gebakken en de heerlijkste eten gemaakt. Mijn vader las een klein stukje uit het leven van ons profeet na het benuttigen van ons eten. Je leerde toen al dat je om geluk moest spreken , omdat niet alle kinderen zoals jij een warm maaltijd kregen of een dak boven hun hoofd hadden. Je leerde eigenlijk dus om tevreden te zijn met wat je hebt.

Tijdens het middelbare schooltijd heb ik eigenlijk naast alle leuke ervaringen ook minder leuke gehad. Zo was er een dame die  daar werkte als conciërge, die de kinderen die vastten pestte door voor hun neus een broodje te douwen en te zeggen hoe heerlijk het was om dit te kunnen eten. Ik was geschrokken. Nog nooit had ik iemand meegemaakt die zo respectloos met andere mensen omging. En het was ook nog eens een volwassene die voor ons een voorbeeld moet zijn!!

Naarmate de tijd verstreek werd het vasten natuurlijk moeilijker. Het is inderdaad zwaar om een lange periode niets te eten.. Je voelt je moe, futloos , hebt geen energie en wilt eigenlijk alleen maar slapen, maar dat doen de kinderen in Afrika op dit moment ook ..toch? Al die mensen die op dit moment verhongeren of nauwelijks wat te drinken hebben, hoe moeten zij het dan overleven?

Je leert door te vasten eigenlijk hoeveel geluk je hebt en hoe lux je leeft.  dat is het hele idee achter vasten in mijn ogen. Je waardeert je leven. Je ziet in dat anderen misschien het zwaarder hebben dan jij. Dat is waar ramadan om gaat. Jezelf verkennen en waarderen wat je hebt…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s